و خدایی که در این نزدیکی است...
او تنها کسی است که در نیمه ی راه ـ هم ـ رهایت نمیکند... خدایا! دستم بگیر... پ.ن: خوش به حال ان کبوتری که بی صدا، می پرد به سوی اسمان بی کران، میشود رها...
دستانت را به خداوند بسپار!
نوشته شده در جمعه 15 شهریور1387ساعت
22:41 توسط سارا| |
| Design By : Night Skin |


